بررسی نامه ۳۱ حضرت علی (ع) توسط استاد عباس منش

به نظرم این نامه بیش از آنکه توصیه نکاتی مهم از جانب یک پدر به فرزندش باشد، آموزش باورهایی اساسی و قدرتمند کننده است که علی (ع) به فرزندش می آموزد. همان باورهایی که از وی چنین شخصیت برجسته ای در تمام تاریخ ساخته. همان باورهایی که موجب شد تا امام حسن، ثروتمند ترین مرد عرب در زمان خود باشد.

پیام این نامه را می توانم در ۲ اصل بسیار اساسی بیان نمایم:

  1. ایمان به خداوند بعنوان ولی، سرپرست و رئیس زندگی ات.
  2. ایجاد رابطه ای بدون واسطه با او و درخواست مستقیم خواسته هایت از او

علی (ع)، خداوند را به عنوان نیرویی مقدر می شناسد که نه تنها خزانه تمام گنج‌های عالم را در اختیار دارد،بلکه طریقه دسترسی بندگانش به این ثروت عظیم را به آنها آموخته

نه تنها این نیرو خطای بنده اش را می بخشد، بلکه عاشقانه دوستش دارد و از ماندن در احساس گناه، اندون و نگرانی، بر حذر می دارد زیرا چنین احساس هایی مانع دسترسی بنده اش به منبع ثروت و نعمت می شود.

پس تنها او را بپرست و تنها از او یاری بجوی.

بین تو و پروردگارت هیچ واسطه ای وجود ندارد. این مهم‌ترین شناختی است که می توانی از انرژی ای که او را خدا نامیده ای، داشته باشی. خدایی که آنقدر نزدیک که برای دریافت پیامش یا درخواست از او نیاز به هیچ واسطه ای نیست.

وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ‏ أُجیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجیبُوا لی‏ وَ لْیُؤْمِنُوا بی‏ لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ (بقره – ۱۸۶)
و هنگامى که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزدیکم! دعاى دعا کننده را، به هنگامى که مرا مى‏خواند، پاسخ مى‏گویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند (و به مقصد برسند)!

سید حسین عباس منش

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

توجه

مشاهده‌ی دیدگاه‌ها، فقط برای دوستانی که عضو سایت هستند‌، امکان‌پذیر است.
برای ورود به سایت یا ساختن حساب کاربری جدید از اینجا وارد سایت شوید.